Güzün Adı - Nastasia’ya Mektup

Nastasia,

Kızıl düşüm, yalnızlığım, hasretim…

Zihnimdeki telaşı susturamıyorum artık, arşınladığım her yol aynı sahipsiz gölgelere çıkıyor. Oysa bir zamanlar gecenin sonundaki sabaha inanır, mum ışığının getirdiği hayalleri biriktirirdim. Olmadığım ufuklarda, yaşamak istediğim hayatların hayali ile yaşamaya çalışırdım… 

Ömrümün ilk yarısını tamamladım sanırım ya da öyle hissetmek istiyorum ve bunca geçmiş içerisinde sadece sana anlatmak istediğim hikâyeler biriktirdim. Biliyorum bir zamanlar, hayalden öteye gidemeyen benliğim, artık Yol’un kendisi olmuş. Ardımda koca bir dünya taşıdım bu yüzden; adını bilmediğim dağlar, içinde boğulmaktan korktuğum okyanuslar, rüzgârın arsızca salındığı ovalar aştım. Bir yığın silüet tanıdım yolda, nicesi farklı seslere sahip olsa bile aynı soğuk nefes ile son buldu hepsi. Kimi umutlar topraklardan bağımsızmış Nastasia… Olmadığın her kara parçasında, dalgalarında sürüklendiğim her okyanusta, ulaşmaya çalıştığım her zirvede, düşeyazdığım her uçurumun kenarında, durup dinlediğim her yağmurda, unutup gittiğim her silüette seni aradım… Acınası bir haldeyim değil mi? Çocukça bir tavırla takındığım romantizm savaşçılığı eski zamanlarda kaldı galiba. Yine de içinde sen olan rüyaları hiçbir gerçeğe değişemedim…

Nastasia, kızıl düşüm… Zihnimdeki telaşı susturamıyorum artık, bakıyorum da yazdığım bu mektup başı sonu belli olmayan bir harabeye dönmüş. Halbuki sana anlatmak için biriktirdiğim bir yığın hikâyem vardı, şimdi bir avuç döküntüden fazlasını veremiyorum sana. Hayalini kurduğum hayatları nasıl geçtiğini bile anlamadığım bu kısa zaman dilimine kurban ettim. Yine de kıyısında her daim senin olduğun bir arayış uğruna bunca çaba…

Bu mektup ne zaman eline ulaşır bilemem ya da ulaşır mı… Bir gün hazanın getirdiği bulutların ufkunu seyretmek ümidiyle…

S…

Bulut Seyyahı / Güzün Adı - Nastasia’ya Mektup